Maandag
Ik laat het vandaag maar eens bij een droge opsomming van de juwelen uit Mirza:
> ‘Door de eeuwen heen is de traditie tot stand gekomen om getroffenen te helpen.’
> ‘Zij die dood zijn, zijn dood, zij die overleefden, vele sterke Haïtianen, moeten verder’
> ‘Helaas - of gelukkig - biedt een aardbeving nieuwe kansen; nieuwe wegen, nieuwe huizen, nieuwe geliefden en nieuwe samenstellingen van gezinnen.’
> ‘Inmiddels hebben 94 Haïtiaanse kinderen in een klap nieuwe Nederlandse ouders gekregen. Een aantal van hen hebben we mogen bewonderen toen ze gehuld in dekens in de armen van hulpverleners uit het vliegtuig kwamen. Ze keken met hun donkere, levendige ogen verbaasd om zich heen naar die kou en de regen, mooier kon niet.’
> ‘Wonderbaarlijk dat vanavond deze nieuwe moeders Nederlandse verhaaltjes voor hun kinderen voorlezen. Lees hun dus zacht, maar overtuigend voor:
‘Jip zit bij de kapper.
Knip, knap, zegt de schaar.
En Jip zegt: Au!
Ik doe je geen pijn, zegt de kapper. Ben je nou een grote jongen? Je huilt al voor je geslagen wordt.
Knip, knap, knip, knip, knap doet de schaar.’
Een nieuw geluid, een nieuw begin.’
Daaronder de uit de tekst gelichte streamer ‘Omarm de kinderen die de natuur julie geschonken heeft’.
Hier past, denkt meneer Maggi, een verbijsterd stilzwijgen.